یک خودرو سوخت سلولی و یا خودرو الکتریکی سوخت سلولی به نوعی , وسیله ای هیدروژنی است که از سوخت سلولی برای تولید الکتریسیته استفاده می کند. تامین انرژی در موتور الکتریکی آن انجام می شود. این سوخت در قسمت موتور الکتریکی از هیدروژن و اکسیژن موجود در هوا استفاده کرده و تولید نیروی الکتریکی می کند.
هدف سوخت سلولی در وسایل

تمام سوخت های سلولی از سه بخش تشکیل شده است: الکترولیت, آند
و کاتد . عملکرد سوخت سلولی هیدروژنی مانند باتری , تولید الکتریسیته است
که می تواند یک موتور الکتریکی را راه اندازی کند. به جای نیاز به شارژ
دوباره , یک سوخت سلولی می تواند توسط هیدروژن پر شود. انواع مختلف سوخت
سلولی شامل غشای الکترولیت پلیمری , سلول های سوختی متانول , سلول سوختی
فسفریک اسید , سوخت کربنی مذاب و سلولهای سوختی زنده تشکیل شده است. در
سال ۲۰۰۹ بیشتر موتور خودروها از سوخت پترولیوم استفاده می کردند و حدود ۶۰
درصد کربن دی اکسید و ۲۰ درصد گازهای گلخانه ای وارد فضا می کردند. در عوض
وسیله ای که از سوخت خالص هیدروژن استفاده میکنند بسیاری از آلودگی ها را
حذف و بخار و گرما تولید می کنند.
وسایل سوخت سلولی در کلاس هیدروژن FC , استانداردها و کدهای
سلول سوختی استاندارد قرار دارد. سایر استانداردها شامل سلول های سوختی
کاربردی ثابت و قابل حمل می باشد. اولین وسیله ای که از سوخت سلولی
استفاده کرد یک تراکتور بود که با ۱۵ کیلووات پر می شد. فضای رقابت جنگ سرد
توسعه ی این فناوری را باعث شد. همچنین پروژه ی برج جوزا سلول های سوختی
را به منظور تامین برق در طول ماموریت های فضایی سرنشین دار مورد ازمایش
قرار داد.
منبع :sanat.me