شیمیدان

قرن هاست که گوگرد برای بشر شناخته شده است، گرچه در گذشته اغلب brimstone (سنگ سوختنی) نامیده می شد. گوگرد عنصر نافلزی است که از سه آلوتروپ آن، دوتای آن ها ظاهر فیزیکی زرد روشن دارند. علاوه بر این آلوتروپ های بلورین لوزی شکل (گوگرد آلفا) و کج لوزی شکل (گوگرد بتا)، آلوتروپ پودری، سفید رنگ و بی شکل نیز دارد که فاقد هر گونه نظم بلورین است. گوگرد در هوا با شعله ی آبی رنگی می سوزد و بوی زننده ای تولید می کند. گوگرد آزاد در مناطق آتشفشانی همراه با ترکیب های فلزی و نافلزی به مقدار فراوان یافت می شود. کانی های سرشار از گوگرد عبارتند از سنگ گچ، پیریت و گالن.

از گوگرد در حالت خالص و ترکیبی به شیوه های گوناگونی استفاده می شود. از دی اکسید گوگرد، که گازی بدبو است، به عنوان ماده ی ضدعفونی کننده و نگهدارنده استفاده می شود. این گاز از ضایعات صنعتی است و باعث بارش باران اسیدی و در نتیجه نابودی گیاهان و حیوانات می شود. اسید سولفوریک مایعی فوق العاده خورنده است که در باطری ماشین ها، تولید کودها، مواد منفجره، مواد شوینده، بنزین و رنگ های جوهری کاربرد دارد. داروهای گوگردی ترکیباتی هستند که سولفونامید نام دارند و برای درمان عفونت های باکتریایی به کار می روند. از ترکیباتی به نام سولفون متان برای هیپنوتیزم کردن استفاده می شود. گوگرد در فرآیند ولکانیزه کردن لاستیک و در ترکیب های قارچ کش نیز به کار می رود. سولفات مس، تثبیت کننده ی رنگ است که سطح فلزات را برای آب کاری و رنگ زنی آماده می کند. ترکیب های سولفید زمانی شکل می گیرند که گوگرد از عنصر دیگر الکترونگاتیوتر باشد. بسیاری از ترکیب های آن فرار و بدبو هستند. سولفید هیدروژن ترکیبی است که بویی شبیه به بوی تخم مرغ گندیده دارد.

منبع: کتاب بررسی جدول تناوبی عناصر/نویسنده] جرارد چشر[، ترجمه میثم هدایت.

تهران : شباهنگ،1384. 192ص.